Muhabir köpekbalıklarıyla...

Bu kez dünyanın en büyük tematik akvaryumlarından İstanbul Akvaryum'da, köpekbalıklarıyla dalış yaptım. Onların nasıl beslendiklerini mutfaktan başlayarak öğrendim. Heyecan dolu bir geziydi.

Perşembe akşamı saat 23:55'te Skyturk360'da.

21 aralık...

Varsa yoksa 21 Aralık...
Esrarengiz gezegen Marduk, dünyaya çarpacak, kıyamet kopacak. Milyarlarca insan hayatını kaybedecek...
Dünya yeniden 0'a dönecek...
Sadece şanslı azınlık hayatta kalacak...

2012 filminin senaryosu değil bu, dünyada milyonlarca kişinin üzerinde konuştuğu, tartıştığı kıyamet senaryosu...

Üstelik filmden farklı olarak, bu kez hayatta kalan kalantorlar, Güney Afrika'nın Ümit Burnu'na devasa gemilerle taşınmayacak...
Bu kez kalantorlar, İzmir'in küçük kasabası Şirince'de ya da Fransa'nın güneyindeki küçük bir köyda hayatta kalacak...

Evet sadece kalantorlar hayatta kalacak. Zira, Şirince'de 21 Aralık günü konaklamanın bedeli binlerce lira tutuyor... Asgari ücretle geçinen Türk halkının buraya gelmesi pek mümkün değil. Hatta, hemen yanı başındaki Selçuk ilçesi'nden de oraya gidebilecekler sınırlı gibi...

Yurtdışındaki milyarlarca orta direği saymıyorum bile.. Bir de onlara ekstradan uçak bileti masrafı çıkıyor...

Fransa için de aynı şey geçerli, Monaco'nun kalantorları çoktan kapatmıştır orayı...

Yani anlayacağınız, kıyamet bile geliyor orta direği ve fakiri vuruyor...
Zaten her gün hayatta kalmak için kıyamet gibi günler geçiren gelir düzeyi düşük insanlar için kıyametin pek de bir şey ifade ettiğini sanmıyorum..

Bir de şu nokta var. Kendini entellektüel olarak nitelendiren zat'lar, Nasa'nın yaptığı ''kıyamet kopmayacak'' açıkmasına şüpheyle yaklaşıyor. Hatta ''vahiy mi geldi Nasa'ya'' diyen bile var...

Ey entellektüel zat, bundan önce hep bilimsel çalışma diye bir taraflarını yırtarken, neden kıyamet konusunda batıl inançlara kendinizi kaptırıyorsunuz...

Uzun lafın kısası, insanları korkuya sürüklemek doğru değil... Birçok yerde duydum, ortaya çıkan kimliği belirsiz kişiler, hep Allah'a dönün, ışığı takip edin gibi, dini konularda vaaz veriyor..

Mesele ortada. Kıyamet kopar ya da kopmaz, siz iyi insan olun, gerisini de Allah'a bırakın...

Yapma bunu... Yap bunu...

Nedir bu dizilerden alıp veremediğimiz...
Herkes birini hedef almış saldırıyor fütürsuzca...
Son olarak Başbakan da el attı bu konuya... Tepki göstermekle kalmadı, kanalın sahibini bile kınadı. Anlaşılan ne yapsan da, ne kadar suyuna gitsen de başbakan, adamımdır demiyor, gelişine çakıyor.

Türkiye'de önemli bir sektör dizi sektörü. Binlerce kişi yemek yiyor. Çoğu zaman çalışma şartlarından şikayet ediliyor. Ama gel gör ki, ecdad konusunda bu kadar hassas olanlar, emekçilerin hakları konusunda kılını bile kıpırdatmıyor...

Muhteşem Yüzyıl, 150 milyon kişi tarafından dünyanın dört bir yanında izleniyor diyerek koltuklarını kapartanlar, o sette gece gündüz, soğuk sıcak, kar yağmur demeden çalışanların haklarını sormayı akıl bile edemiyor.

Öyle bir ülke ki, 2 numara istiyor diye (başbakan yani) damadının kanalında dizi yapılıyor. Türban taktırılıyor, izleyin deniliyor. Bu dizi nedense bizim örf ve ananelerimize uygunmuş.

Amerika'da, yönetmenler, yapımcılar, kendi ülkerindeki liderleri, hatta ecdadlarını eleştirken, göbeğinizi kaşıyıp, hah hah hah demeyi iyi biliyordunuz. Ona niye karşı gelmediniz. Niye tepki göstermediniz...

Popülist olmak için dizilerle uğraşmaya gerek yok. Sen başbakansın, büyük düşün derim... Ülkenin sorunlarıyla uğraş. Ekonomiyi rayında götür, emekçilerin haklarını ver. Memura zam yapmayı sürdür.

Elalelim yabancısı benim aldığımız yarısına araba almasın... (60 bin liralık arabanın ötv'siz hali 38 bin lira. 18 bin lira ötv, gerisi de kdv), dünyanın en pahalı benzinini kullanmayalım. (ha pardon bu aralar norveç önde)

Elindeki gücü kullanıp, kafan estiğinde işadamlarına, gazetecilere kısacası istediğin herkese tehditler savurma.

Bir gün de yüreğin yetiyorsa, sana çanak sorular sormayacak gazetecilerle bir televizyon kanalına çık.

İleri demokratım diyorsun da, yüreğin varsa, muhalefet liderleriyle aynı ekranda açık oturuma katıl. O eleştirdiğin eski liderler senden daha yürekliydi. En azından yüz yüze tartışabiliyordu.

Elinde güç var diye, şirketleri arkalarından vurup, işadamlarını zorda bırakıp, kanallarını elinden alıp, eşine dostuna verme. Ben maaşımı aldığım bankadan kredi çekemezken, sen eşine dostuna devletin bankasından milyon dolarlık kredi verdirme.

Şiir okuduğun için seni içeri atanlara kızarken, kitaptan nasıl bomba ürettiğini halka açıkla.

İnsanları ölümü gösterip, sıtmaya razı etme... İnsanları kömürle, bulgurla, dinle, kitapla kendine bağlama...

Balkona çıkıp ahkam kestikten sonra, tam tersini yapma.

Ülkenin insanlarının dini duygularını sömürme, din senin tekelinde değil. Allah'a inanmak, sana oy vermekten geçmiyor, bunu bil önce. İnsanların zaaflarından yararlanma.

Yapma bunları...

-----
Ha bu arada, Muhteşem Yüzyıl'ı o dönemi hatırlamak için izliyorum, Kanuni gözümde küçülmüyor, daha da büyüyor. 40 küsür sene padişahlık yapmış birini canlandırıyorum gözümde.
Seksenleri izliyorum. Çünkü özlem duyuyorum o yıllara, her şeye rağmen özlem. Sizden ötürü...
Yalan dünyayı izliyorum, gülüyorum doyumsuzca...
Behzat ç'yi izliyorum, rakının ne de güzel bir şey olduğunu görüyorum. Dostluğun, Ankara'nın güzelliğine varmak için...
Kuzey Güney'i izliyorum. Bade işçil çok güzel kız, sırf onu görmek için.
İşler Güçler'i izliyorum, tüm iş yorgunlugu ve stresini onunla gülerek attığım için..
-----

Bence başbakan, sen de bu gözle izle dizileri. Bak o zaman sorun kalmayacak..

Büyüdük büyüdük, kentsel dönüşümle büyüdük...

Hani bir reklam filmi var. Süt reklamı... Bir nesil bizimle büyüdü diyorlar spotlarında...

İşte aynen öyle.. Bizler de bir nesil mahalleyle, toprakla, çimenle, ağaçla, misketle, komşuyla, su birikintisindeki kurbağalarla, boyumuzu aşan karla, bahçelere dalmakla, bize en yakın plajda denize girerek, özgürce mahalle aralarında top oynayarak büyüdük..

Daha kentsel dönüşümün başlamadığı, İstanbul'un ranta dönüşmediği dönemlerdi... Biz çocuklara geniş geniş oyun alanlarının sağlandığı, şoförlerin taştan kale direkleri arasından dikkatlice geçtikleri, hatta gülümsedikleri dönemlerdi...

Bahçesine daldığımız büyüklerimizin ''lan sizi bi elime geçirirsem'' diyerek bağırdığı ama asla küfretmediği dönemlerdi...

Kolluklarımızı takıp, yürüyerek, şarkılar söyleyerek plajlara gittiğimiz, koli basilinin ne olduğunu bile bilmeden yüzdüğümüz dönemlerdi.

Yıllar yılları kovalamadı, İstanbul rant kenti oldu... Kentsel dönüşüm adı altında her yer betonlaştı.

Sormadılar kimseye... Oy verdiklerimiz bile sormadı, buralara bina yaptıracağım uygun mu size diye.

Birer birek yok ettiler mahallelerimizi, doğal oyun alanlarımızı. Kirlettiler denizlerimizi... Artık kurbağa bile göremez olduk. Yüksek binalar diktiler. Evini vermeyene kötü gözle baktılar...

Kentsel dönüşümün sadece bina yapmak olduğunu düşünüyordu zihniyet. Kimse yahu burayı da doğal haliyle bırakayım demedi..

Müteahitler çıktı, babasının ormanı gibi ''kim istemez böyle bir ormanı'' diye hava attı. Ardından da daracık daireleri dünyanın parasına sattı.

Meydanlar şehirlerin vizyonudur dediler, Taksim Meydanı'nı kazmaya başladılar. Yayalaştırma adı altında, betonla dolduracaklar.

Beton yığını dediğimiz New York'ta bile İstanbul'da olmadığı kadar büyük bir park var. Hani filmlerde sık sık gördüğümüz...

Bizde de ormanlar var.Ama yandaşlara büfe olarak kiralanan ormanlar. Artık nefes almak bile parayla olacak anlaşılan.

İstanbul çok kalabalık, artık göç almamalı deniyor ama, tek katlı evlerin yerine devasa binalar yapılıyor... Daha fazla inanın gelmesi isteniyor... Dandirik havuzlar, parklar konularak sitelere, sosyal tesis adını veriyorlar..

Dönüşüyoruz belki ama sadece binayla... Çocukluk özlemi hayallerimizle değil...

Köpekbalığı dalışı...

Dünyanın en tehlikeli deniz canlıları olarak bilinen köpekbalıkları ve vatoslarla aynı suda olmak.

İstanbul'un en büyük tematik akvaryumunda bu deneyimi bizzat yaşadım... Dalış eğitmeni Yurt Hoca'yla birlikte Pasifik Okyanusu'nda yaşanan köpekbalıkları, vatoslar ve binlerce tür balıkla birlikte aynı suda yüzdüm.

İlk başlarda korku hakimdi... Sayıları 20'yu bulan köpekbalıklarının yanıbaşımda olması tedirgin etti... Ama sonrasında korku yerini heyecana bıraktı... Bu kadar yakın olmak muhteşemdi...

Vatosların bir hayli arkadaşça yaklaşmaları da şaşırttı. Onlara dokunmak süperdi..

Bu deneyimi yaşamam mümkün. Ama bir şartla.. En azından 1 yıldız dalıcı brövesi sahibi olmak... Sonrasında ücreti karşılığı bu dalış gerçekleştirilebiliyor.

89 yıl öncesine gitmek...

89 yıl geçti aradan... Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve yüreği bağımsız Türkiye ateşiyle yanan milyonların kurduğu Cumhuriyetin üzerinden...
 
Bir diriliş mücadelesiydi... Var olma savaşıydı... Türk'ü, Kürt'ü, Laz'ı, Çerkez'i, Alevisi, Sünnisi, Doğulusu, Batılısı... Gözünü bile kırpmadan can verdi, Cumhuriyet için...

Cumhuriyet'i anlamak, Atatürk'ü anlamak aslında... Milyonların nasıl gözü kara bir şekilde ona bağlandığını anlamak demek...

Aradan 89 yıl geçti... Kutlama tartışması yapılıyor bugünlerde.. Vahim bir durum... Halkın Cumhuriyeti kutlamasına standart getirilmeye çalışılıyor...

Halkın inadı, geçmişe olan özlem... Cumhuriyet'e olan bağlılık... O günlere duyulan vefa..

89 yıl önce tertemiz insanların yarattığı, armağan ettiği Cumhuriyete sahip çıkma duygusu...

Standartlara karşı çıkış... 10 yıl önce sorgusuz sualsiz istenildiği gibi kutlanan Cumhuriyet'e yasak getirilmesine karşı çıkış..

Emin olun ki, eğer sihirli bir değnek olsa elde avuçta her şey çok kolay olurdu..

Nasıl ki, dün gece saatlerini 1 saat geri alanlar, hayatlarını da 89 yıl öncesine alırdı...

Bu arada bir hatırlatma... Yarın Ankaralılar tüm karşı çıkışlara rağmen, Birinci Meclis önünde kutlayacak Cumhuriyet'i...

Bağımsızlığın temelinin atıldığı Yüce Meclis'in önünde... Mustafa Kemal Atatürk'ün dualarla açılışını yaptığı yerde...

Zorunuza gitmesin...

Biri çıktı, 29 Ekim ile 10 Kasım arasında çok zaman yok. İki kere çıkmanın ne anlamı var. O gün çıkılacak şimdi çıkmasak da olur dedi.

Biri çıktı, kimin valisi olduğu belli olmayan biri (aslında belli de); 29 Ekim kutlamasını pastane köşesine sıkıştırdı.

Ailelerin çocukları için doğum günü bile yapmayacağı bir yere. Sanki o ilde otel, orduevi ya da başka bir yer yokmuş gibi. Allah'tan bodrum katındaki bir düğün salonu falan tercih edilmedi.

Başkent Ankara'nın valisi çıktı, istihbarat var dedi, sokakta kutlamaya izin vermeyeceklerini söyledi. Milleti eve tıkamak istedi.

Nasıl valiyse istihbaratı alıyor, çözümü milleti eve hapsetmekte buluyor. Senin görevin korumak, yemiyorsa bırak o işi, daha iyi yapan gelsin.

Başvekil çıktı, valim ne diyorsa doğrudur dedi. Hipodroma gelin diye de ekledi. Her fırsatta ''biz bütünleştiriciyiz diyor ama Chp'li belediyeleri işaret ederek, onlar nerede istiyorsa kutlasın'' demekten de geri kalmıyor.

Beyler, bu kadar mı zorunuza gidiyor Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün armağanı Cumhuriyeti kutlamak.

Bu kadar mı zorunuza gidiyor, onun için, ülkesi için gözünü bile kırpmadan şehit olanların anısına saygı göstermek.

Bu kadar mı zorunuza gidiyor, saltanat ve hilafetin kaldırılması.

Bu kadar mı zorunuza gidiyor, tekke ve zaviyerin kapatılması.

Bu kadar mı zorunuza gidiyor, Atatürk adının hep zikredilmesi...

Zorunuza gitmesin, hoşunuza gitsin. Sadece chp'lilerin ataları savaşmadı oralarda. Emin olun ki, Bdp'liler kadar Akp'lilerin de ataları şehit oldu. Mhp'lilerin de büyükleri şehit düştü.

Genelge falan boş işler. Nasıl siz mağdur olduğunuzu söylediniz ve tırnaklarınızla geldiniz buralara. Emin olun ki, Cumhuriyt sevdalıları da tırnaklarıyla gerekirse bir on sene daha kazır, buraları sizlere yar etmez...

Genelge falan boş işler. Yazıyla ancak sizler kendinizi tatmin edersiniz, yüreklerdeki Cumhuriyet sevdasını atamazsınız...

Onun için beyler; sizler Atatürk'ün armağan ettiği hiçbir bayramı kutlamayın bizim için sıkıntı yok. Ama kutlayana da mani olmayın, şöyle kenarda bekleyin...