Safranbolu...

Dar sokakları, taş yolları ve tarihi konuklarıyla dünya mirası bir ilçe Safranbolu...
 
35 yıllık yaşamında ilk kez gittim bu şirin kasabaya... Dağ bisikleti yarışlarını takip etmek için görevli gittim.
 
Tem otoyolundan kurtulup, Safranbolu yoluna girdiğimizde farkı hissetmeye başladık. Batı Karadeniz'in yemyeşil doğası karşıladı bizi. Doya doya içimize çektiğimiz oksijen ciğerlerimizi yaktı, zira alışık değildik. İstanbul'da egzoz dumanları arasında boğuldumuzdan..
 
Safranbolu, ikiye ayrılmış. Yeni Safranbolu, asıl merkez. kasabanın idari birimleri burda. 3-5 kilometre ötede ise. tarihi konaklarıyla Eski Safranbolu karşıladı bizi. 1994 yılında Unesco tarafından dünya mirası ilan edilen kasabada, otele yerleştik.

Otel dediysem de öyle 5 yıldızlı her şey dahil otellerden değil. Konaktı otelimiz. Odamız da konak odası...
 
Osmanlı dönemine gittik ilk gördüğümüzde odayı. Banyoyu aradık ama bulamadık. Acaba dışarda mı diye sorduğumuzda, görevli bize gizli bölmedeki banyoyu gösterdi. Dolabın içine gizlenmişti banyo ve tuvalet. Burda tüm evlerde böyleymiş.
 
Akşamı ettik, ertesin güne uyandık... Bisiklet yarışı için çarşıdayız... Ve zorlu yarış başladı... Bisikletçiler, dik yokuşlardan geçerken epey zorlandı. Bir de yağmur başlayınca işleri daha da zorlaştı. Biz de onları takipteyiz haliyle. Sırılsıklam olduk ama harika bir yarışı da haber yapmış olduk...
 
Yarış bitti, yağmur da durdu... Sıra geldi tura.. Küçük, kutu gibi yer burası. Taş yollarda gezerken, adım başı lokumcuya rastlıyoruz. Her geçtiğimiz yerde de ikram eksik olmuyor. Tatlı yemekten yorulduk zira.
 
Özellikle Safranbolu'ya da adını veren safranlı lokum ve çifte kavrulmuş lokum rağbet görüyor. Alışverişimizi de yaptıktan sonra sıra geliyor çok farklı ve özel bir yere ziyarete gitmeye...
 
Buranın adı cam teras. Tokatlı Kanyonu'na yapılan muhteşem bir yapıt...

Yerden yaklaşık 100 metre yükseklikte tamamen camdan yapılan bir eser. Üstüne çıkıyorsunuz ve kanyonun tüm güzelliğini net bir şekilde görebiliyorsunuz. Biraz korkutucu ama görülmeye değer.

Bu kısa gezinin ardından artık dönüş zamanı... Bu muhteşem güzelliği geride bırakıyor ve İstanbul'a doğru yola çıkıyoruz.

Bir daha görüşmek dileğiyle...

Dedem...

Şöyle bir söz vardır... 

Evlat sermaye ise torun kârdır...

Şu an çok önemli bir sermayem var, kızım. Ama ileride kâr'a da geçecem.. Dede olacağım.

Ben de birinin sermayesiydim... Dedemin... Bu hayattaki son büyüğümdü... Göçüp gitti dün... Ben dedemden ayrıldım, o ise kâr'ından...

En son dün gördüm, musalla taşında...

Hep şöyle derdi bana.. Yahu Deniz geç şöyle Ali Kırca'nın arkasından da seni göreyim... Arkasından geçmedim ama çıktım ekrana. Gördü beni, yıllarca en sadık dinleyicimdi... Benim çalıştığım kanaldan başka bir kanalda haber dinlemezdi...

Atv'deyken o da sadece Atv'ye seyrederdi, Show'a geçtim, benimle birlikte o da transfer oldu Show'a...

Hasta ya da izinli olduğumda sesimi duymadığında mutlaka sordururdu bu çocuk niye yok diye. Öğrenir nedenini, rahathlardı...

Öğrencilik zamanımda evini, masasını açtı bana...

Baba yanında ayak ayak üstüne atardım ama onun yanında asla... Yaşına rağmen her gün traş olurdu, saçını tarardı. Biraz sakal uzatayım şakayla karışık kızardı, sitem ederdi. Genç adamsın bu sakal ne, derdi..

Sivas'ta başlayan, İstanbul'da sona eren bir hayattı onunki...

Ve göçüp gitti... Son büyüğüm de yok artık...

Köyde, eşinin yanında huzurla uyuyor artık...

Ve artık, ne çay isteyecek ne de yemek... Hatırlanmak isteyecek...

Merak etme dede, sonsuza dek de hatırlayacağım seni, asla unutmayacağım. Tıpkı anneannem, babaannem ve diğer dedem gibi...

Nur içinde yatın hepiniz...

Sayın Öcalan, Terörist Başbuğ...

Hemen hemen her gün, günde bir kaç kere söylendiği için şu sözü duymadım diyemezsiniz...

Nerden, nereye...

Başbakan'ın her konuşmasında zikrettiği büyülü söz... İcraatlarını anlatırken de, geçmişe söverken de hep bu iki kelimeyi kullanır.

Artık aşina olduk, duymayınca kendimizi eksik hissediyoruz... Niye mi bunu dile getirdim. Yazının sonunda...

Neyse, bu arada, Ergenekon davasında da savcı mütalaasını verdi. Kim var kim yok müebbete bağladı. Darbeye teşebbüs müebbetlik hapis suçu oldu.

Paşası, gazetecisi, milletvekili, doktoru kim varsa yıkıcı güç olarak ilan edildi. Paşa, vekile, vekil, gazeteciye, gazeteci, doktora sonra hepsi birbirine...

Bunlar biraraya geldi ve hükümeti yıkmaya teşebbüs etti ama o kadar kalabalıklar ki, bir türlü başaramadılar. Ama cezaları kesindi. ölene dek yatacaklardı içerde.

Herkes çıktı, tam da 18 Mart Çanakkale zaferi yıldönümünde açıkladılar mütalaayı dediler. Yanılıyorsunuz tam da BDP'lilerin İmralı ziyareti günü açıklandı...

Yani, Öcalan'ın devletle muhatap olduğu, öldürdüğü binlerce kişinin kanının üstüne basarak meydan okduğu gün.

Onunla her cephede savaşan, silah arkadaşlarını şehit verenler, terörist olarak ilan edilirken, Öcalan, 21 Mart'ta tarihi açıklama yapacağını iletiyordu adamlarıyla. Meclis'e bile mesaj gönderiyor, siz de katılın diyordu.

Uzun lafın kısası... Başa dönersek...

Nerden, nereye...

Bebek katilinden Sayın Öcalan'a...

Şerefli paşalardan, terörist Başbuğ'a...

Yani, Sayın Öcalan, terörist Başbuğ...

Çanakkale...

Büyük zaferin 98'inci yılı...
Düşmana burayı geçemezsiniz denilen Çanakkale Savaşı'nın yıldönümü..

Bilindik kutlamalar yapılacak. Devleti yönetenler, stadda konuşacak, şöyle büyük tarih yazdık, şehitler şöyle kahramanlıklar yaptı diyecek..

Sonra çelenk konulacak şehitliklere.. Dualar edilecek.. Televizyon kanalları da bunları verecek, geçecek..

Gel de üzülme... Eskiden daha bir değerliydi sanki. Özel programlar yapılırdı ama öyle çene çalınan değil... Emek verilen, günlerce uğraşılan yayınlar...

Onlardan birini yapmıştık Atv'de... 3 gün sürmüştü provası. 18 Mart akşamı Anzak Koyu'na dalmıştık. Şehitlerin hatıraları için yapılmıştı dalış. Plaket bırakıldı. Rahmetli Haluk Cecan ve ekibiyle.

Özeldi yayın... Ağladık sonra. Şehitleri hatırladık, hatırlattık milyonlara...

Ve yıllar geçti, bitti o yayınlar. Para bahane edildi hep. Vazgeçildi özel yayınlardan... Ama bitmemeli...

Şimdi tam zamanı.. 100'üncü yıla kaldı 2...

Bu büyük zaferi dünyaya bir kez daha gösterme zamanı. Devlet atmalı bu adımı. Çanakkale zaferini anlatmalı... Görsel bir şölenle ama..

Dünyanın bu alanda en büyük yönetmeni kimse o çağrılmalı. Anzak çıkarması canlandırılmalı, Türk Silahlı Kuvvetlerinin gemileri Anzak Koyu'na gelmeli, Tabyalar yeniden yaratılmalı. Savaş canlandırılmalı ama canlı yayında..

Tüm dünyaya gösterilmeli, gurur tablosu. Bu toprakların evlatlarının nasıl vatanı için mücadele ettiği anlatılmalı bir kez daha..

Tam zamanı şimdi.. Cumhurbaşkanı, Meclis Başkanı, Başbakan, Muhalefet ve daha kim varsa el atmalı bu konuya, gayret göstermeli.

Çanakkale'nin 100'üncü yılına bu yakışır...

Yakın tarihe yolculuk...

34. yılında İran islam Devrimi... İmam Humeyni'nin sürgünlerle geçen yaşamı... İran'ın askeri gücünün sergilendiği Mukaddes Savunma Müzesi... Tahran'ın gözbebeği Milad Kulesi... Tarih kokan kent İsfahan...

Muhabir, İran'a gitti, çok özel bir program hazırladı..

İran Devrimi ve sonrasında yaşananlar, ülkenin 3 büyük kentindeki izleri...Tüm detaylarıyla ekrana geldi..

Deniz Gülen'in anlatımıyla işte o program...

Konferans...

Show Haber'den ben Deniz Gülen ve değerli dostum Skyturk360 Meteoroloji Editörü Hüseyin Öztel, Gebze Süleyman Demirel Anadolu Lisesi'nde konferans verdik. Öğrencilerle deneyimlerimizi paylaştık, onların merak ettikleri soruları yanıtladık. Çok keyifli bir sohbetti... İşte o sohbetten bir bölüm...

Muhabir tanıtım...

İran devriminin 34'üncü yılında neler yaşandı? Devrim kutlamaları ve iran'dan çok özel görüntüler...