Yapma bunu... Yap bunu...

Nedir bu dizilerden alıp veremediğimiz...
Herkes birini hedef almış saldırıyor fütürsuzca...
Son olarak Başbakan da el attı bu konuya... Tepki göstermekle kalmadı, kanalın sahibini bile kınadı. Anlaşılan ne yapsan da, ne kadar suyuna gitsen de başbakan, adamımdır demiyor, gelişine çakıyor.

Türkiye'de önemli bir sektör dizi sektörü. Binlerce kişi yemek yiyor. Çoğu zaman çalışma şartlarından şikayet ediliyor. Ama gel gör ki, ecdad konusunda bu kadar hassas olanlar, emekçilerin hakları konusunda kılını bile kıpırdatmıyor...

Muhteşem Yüzyıl, 150 milyon kişi tarafından dünyanın dört bir yanında izleniyor diyerek koltuklarını kapartanlar, o sette gece gündüz, soğuk sıcak, kar yağmur demeden çalışanların haklarını sormayı akıl bile edemiyor.

Öyle bir ülke ki, 2 numara istiyor diye (başbakan yani) damadının kanalında dizi yapılıyor. Türban taktırılıyor, izleyin deniliyor. Bu dizi nedense bizim örf ve ananelerimize uygunmuş.

Amerika'da, yönetmenler, yapımcılar, kendi ülkerindeki liderleri, hatta ecdadlarını eleştirken, göbeğinizi kaşıyıp, hah hah hah demeyi iyi biliyordunuz. Ona niye karşı gelmediniz. Niye tepki göstermediniz...

Popülist olmak için dizilerle uğraşmaya gerek yok. Sen başbakansın, büyük düşün derim... Ülkenin sorunlarıyla uğraş. Ekonomiyi rayında götür, emekçilerin haklarını ver. Memura zam yapmayı sürdür.

Elalelim yabancısı benim aldığımız yarısına araba almasın... (60 bin liralık arabanın ötv'siz hali 38 bin lira. 18 bin lira ötv, gerisi de kdv), dünyanın en pahalı benzinini kullanmayalım. (ha pardon bu aralar norveç önde)

Elindeki gücü kullanıp, kafan estiğinde işadamlarına, gazetecilere kısacası istediğin herkese tehditler savurma.

Bir gün de yüreğin yetiyorsa, sana çanak sorular sormayacak gazetecilerle bir televizyon kanalına çık.

İleri demokratım diyorsun da, yüreğin varsa, muhalefet liderleriyle aynı ekranda açık oturuma katıl. O eleştirdiğin eski liderler senden daha yürekliydi. En azından yüz yüze tartışabiliyordu.

Elinde güç var diye, şirketleri arkalarından vurup, işadamlarını zorda bırakıp, kanallarını elinden alıp, eşine dostuna verme. Ben maaşımı aldığım bankadan kredi çekemezken, sen eşine dostuna devletin bankasından milyon dolarlık kredi verdirme.

Şiir okuduğun için seni içeri atanlara kızarken, kitaptan nasıl bomba ürettiğini halka açıkla.

İnsanları ölümü gösterip, sıtmaya razı etme... İnsanları kömürle, bulgurla, dinle, kitapla kendine bağlama...

Balkona çıkıp ahkam kestikten sonra, tam tersini yapma.

Ülkenin insanlarının dini duygularını sömürme, din senin tekelinde değil. Allah'a inanmak, sana oy vermekten geçmiyor, bunu bil önce. İnsanların zaaflarından yararlanma.

Yapma bunları...

-----
Ha bu arada, Muhteşem Yüzyıl'ı o dönemi hatırlamak için izliyorum, Kanuni gözümde küçülmüyor, daha da büyüyor. 40 küsür sene padişahlık yapmış birini canlandırıyorum gözümde.
Seksenleri izliyorum. Çünkü özlem duyuyorum o yıllara, her şeye rağmen özlem. Sizden ötürü...
Yalan dünyayı izliyorum, gülüyorum doyumsuzca...
Behzat ç'yi izliyorum, rakının ne de güzel bir şey olduğunu görüyorum. Dostluğun, Ankara'nın güzelliğine varmak için...
Kuzey Güney'i izliyorum. Bade işçil çok güzel kız, sırf onu görmek için.
İşler Güçler'i izliyorum, tüm iş yorgunlugu ve stresini onunla gülerek attığım için..
-----

Bence başbakan, sen de bu gözle izle dizileri. Bak o zaman sorun kalmayacak..

Büyüdük büyüdük, kentsel dönüşümle büyüdük...

Hani bir reklam filmi var. Süt reklamı... Bir nesil bizimle büyüdü diyorlar spotlarında...

İşte aynen öyle.. Bizler de bir nesil mahalleyle, toprakla, çimenle, ağaçla, misketle, komşuyla, su birikintisindeki kurbağalarla, boyumuzu aşan karla, bahçelere dalmakla, bize en yakın plajda denize girerek, özgürce mahalle aralarında top oynayarak büyüdük..

Daha kentsel dönüşümün başlamadığı, İstanbul'un ranta dönüşmediği dönemlerdi... Biz çocuklara geniş geniş oyun alanlarının sağlandığı, şoförlerin taştan kale direkleri arasından dikkatlice geçtikleri, hatta gülümsedikleri dönemlerdi...

Bahçesine daldığımız büyüklerimizin ''lan sizi bi elime geçirirsem'' diyerek bağırdığı ama asla küfretmediği dönemlerdi...

Kolluklarımızı takıp, yürüyerek, şarkılar söyleyerek plajlara gittiğimiz, koli basilinin ne olduğunu bile bilmeden yüzdüğümüz dönemlerdi.

Yıllar yılları kovalamadı, İstanbul rant kenti oldu... Kentsel dönüşüm adı altında her yer betonlaştı.

Sormadılar kimseye... Oy verdiklerimiz bile sormadı, buralara bina yaptıracağım uygun mu size diye.

Birer birek yok ettiler mahallelerimizi, doğal oyun alanlarımızı. Kirlettiler denizlerimizi... Artık kurbağa bile göremez olduk. Yüksek binalar diktiler. Evini vermeyene kötü gözle baktılar...

Kentsel dönüşümün sadece bina yapmak olduğunu düşünüyordu zihniyet. Kimse yahu burayı da doğal haliyle bırakayım demedi..

Müteahitler çıktı, babasının ormanı gibi ''kim istemez böyle bir ormanı'' diye hava attı. Ardından da daracık daireleri dünyanın parasına sattı.

Meydanlar şehirlerin vizyonudur dediler, Taksim Meydanı'nı kazmaya başladılar. Yayalaştırma adı altında, betonla dolduracaklar.

Beton yığını dediğimiz New York'ta bile İstanbul'da olmadığı kadar büyük bir park var. Hani filmlerde sık sık gördüğümüz...

Bizde de ormanlar var.Ama yandaşlara büfe olarak kiralanan ormanlar. Artık nefes almak bile parayla olacak anlaşılan.

İstanbul çok kalabalık, artık göç almamalı deniyor ama, tek katlı evlerin yerine devasa binalar yapılıyor... Daha fazla inanın gelmesi isteniyor... Dandirik havuzlar, parklar konularak sitelere, sosyal tesis adını veriyorlar..

Dönüşüyoruz belki ama sadece binayla... Çocukluk özlemi hayallerimizle değil...

Köpekbalığı dalışı...

Dünyanın en tehlikeli deniz canlıları olarak bilinen köpekbalıkları ve vatoslarla aynı suda olmak.

İstanbul'un en büyük tematik akvaryumunda bu deneyimi bizzat yaşadım... Dalış eğitmeni Yurt Hoca'yla birlikte Pasifik Okyanusu'nda yaşanan köpekbalıkları, vatoslar ve binlerce tür balıkla birlikte aynı suda yüzdüm.

İlk başlarda korku hakimdi... Sayıları 20'yu bulan köpekbalıklarının yanıbaşımda olması tedirgin etti... Ama sonrasında korku yerini heyecana bıraktı... Bu kadar yakın olmak muhteşemdi...

Vatosların bir hayli arkadaşça yaklaşmaları da şaşırttı. Onlara dokunmak süperdi..

Bu deneyimi yaşamam mümkün. Ama bir şartla.. En azından 1 yıldız dalıcı brövesi sahibi olmak... Sonrasında ücreti karşılığı bu dalış gerçekleştirilebiliyor.

89 yıl öncesine gitmek...

89 yıl geçti aradan... Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve yüreği bağımsız Türkiye ateşiyle yanan milyonların kurduğu Cumhuriyetin üzerinden...
 
Bir diriliş mücadelesiydi... Var olma savaşıydı... Türk'ü, Kürt'ü, Laz'ı, Çerkez'i, Alevisi, Sünnisi, Doğulusu, Batılısı... Gözünü bile kırpmadan can verdi, Cumhuriyet için...

Cumhuriyet'i anlamak, Atatürk'ü anlamak aslında... Milyonların nasıl gözü kara bir şekilde ona bağlandığını anlamak demek...

Aradan 89 yıl geçti... Kutlama tartışması yapılıyor bugünlerde.. Vahim bir durum... Halkın Cumhuriyeti kutlamasına standart getirilmeye çalışılıyor...

Halkın inadı, geçmişe olan özlem... Cumhuriyet'e olan bağlılık... O günlere duyulan vefa..

89 yıl önce tertemiz insanların yarattığı, armağan ettiği Cumhuriyete sahip çıkma duygusu...

Standartlara karşı çıkış... 10 yıl önce sorgusuz sualsiz istenildiği gibi kutlanan Cumhuriyet'e yasak getirilmesine karşı çıkış..

Emin olun ki, eğer sihirli bir değnek olsa elde avuçta her şey çok kolay olurdu..

Nasıl ki, dün gece saatlerini 1 saat geri alanlar, hayatlarını da 89 yıl öncesine alırdı...

Bu arada bir hatırlatma... Yarın Ankaralılar tüm karşı çıkışlara rağmen, Birinci Meclis önünde kutlayacak Cumhuriyet'i...

Bağımsızlığın temelinin atıldığı Yüce Meclis'in önünde... Mustafa Kemal Atatürk'ün dualarla açılışını yaptığı yerde...

Zorunuza gitmesin...

Biri çıktı, 29 Ekim ile 10 Kasım arasında çok zaman yok. İki kere çıkmanın ne anlamı var. O gün çıkılacak şimdi çıkmasak da olur dedi.

Biri çıktı, kimin valisi olduğu belli olmayan biri (aslında belli de); 29 Ekim kutlamasını pastane köşesine sıkıştırdı.

Ailelerin çocukları için doğum günü bile yapmayacağı bir yere. Sanki o ilde otel, orduevi ya da başka bir yer yokmuş gibi. Allah'tan bodrum katındaki bir düğün salonu falan tercih edilmedi.

Başkent Ankara'nın valisi çıktı, istihbarat var dedi, sokakta kutlamaya izin vermeyeceklerini söyledi. Milleti eve tıkamak istedi.

Nasıl valiyse istihbaratı alıyor, çözümü milleti eve hapsetmekte buluyor. Senin görevin korumak, yemiyorsa bırak o işi, daha iyi yapan gelsin.

Başvekil çıktı, valim ne diyorsa doğrudur dedi. Hipodroma gelin diye de ekledi. Her fırsatta ''biz bütünleştiriciyiz diyor ama Chp'li belediyeleri işaret ederek, onlar nerede istiyorsa kutlasın'' demekten de geri kalmıyor.

Beyler, bu kadar mı zorunuza gidiyor Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün armağanı Cumhuriyeti kutlamak.

Bu kadar mı zorunuza gidiyor, onun için, ülkesi için gözünü bile kırpmadan şehit olanların anısına saygı göstermek.

Bu kadar mı zorunuza gidiyor, saltanat ve hilafetin kaldırılması.

Bu kadar mı zorunuza gidiyor, tekke ve zaviyerin kapatılması.

Bu kadar mı zorunuza gidiyor, Atatürk adının hep zikredilmesi...

Zorunuza gitmesin, hoşunuza gitsin. Sadece chp'lilerin ataları savaşmadı oralarda. Emin olun ki, Bdp'liler kadar Akp'lilerin de ataları şehit oldu. Mhp'lilerin de büyükleri şehit düştü.

Genelge falan boş işler. Nasıl siz mağdur olduğunuzu söylediniz ve tırnaklarınızla geldiniz buralara. Emin olun ki, Cumhuriyt sevdalıları da tırnaklarıyla gerekirse bir on sene daha kazır, buraları sizlere yar etmez...

Genelge falan boş işler. Yazıyla ancak sizler kendinizi tatmin edersiniz, yüreklerdeki Cumhuriyet sevdasını atamazsınız...

Onun için beyler; sizler Atatürk'ün armağan ettiği hiçbir bayramı kutlamayın bizim için sıkıntı yok. Ama kutlayana da mani olmayın, şöyle kenarda bekleyin...

Alper Terzioğlu... Soyu sopu belliymiş...

Vatandaşın biri çıkmış, ne olduğu, kim olduğu belirsiz biri, Gazi Mustafa Kemal atatürk'le ilgili atıp tutuyor. Hem de ağza alınmayacak küfürlerle...

Uzaktan baktığınızda müslüman görünüyor. Ama şöyle bakış açınızı değiştirin sıfatı, sütü bozuk bir şahsiyet çıkıyor ortaya.

Ülkenin kurucusu birine nasıl bir kinse bu sayıyor, sövüyor. Sanki yıllar önce bu zat'ın ailesine kötü şeyler yapmış Ata'mız. Açıklasa da belgeleri öğrensek, acaba dedesine ninesine nasıl bir kötülük yapmış Mustafa Kemal?

Valla helal olsun hiçbir şey üretmeden, bilimsel bir tez yazmadan, icat yapmadan, nobel vs gibi ödüller kazanmadan, bu kadar konuşturdu kendini.

Kemalistlere kızgın anlaşılan. Bu Kemalistler acı vermiş anlaşılan. Onlara laf çakarken Ata'yı da aradan çıkarıyor.

Eminim, Mustafa Kemal'le savaş alanında savaşan şehitler, ahirette çok rahatsızdır bu adamdan. Söyleyebilseler neler derler kimbilir. Acaba bu adamın dediği gibi ağızlarını bozarlar mı? Sanmam. Onlar adam gibi adam, birileri gibi müsvette değil.

Çok değil bir kaç yıl önce son kurtuluş savaşı gazisi duysaydı bunları oracıkta ölürdü. Sütü bozuk biri çıkmış, savaş meydanında ölümlerden dönen biri için neler diyor neler.

Kızıyor millet... Kızmayın... Şefkat gösterin ona. Nereye oynuyorsa bırakın oynasın. Siz küfretmeyin. Seviyesine inmeyin. Ne demişler ayinesi iştir kişinin lafına bakılmaz...

Avni Özgürel...

Avni Özgürel... Yılların gazetecisi. Radikal'de yazıyor. Şimdilerde internet medyasına da el atarak hayatını idame ettiriyor.

Siyaset Meydanı'nda sosyal medyanın tartışıldığı programda söyledikleri, bir gazeteci olarak beni hem şaşırttı hem de şoka soktu.

Yıllarını bu mesleğe veren, mürekkep yalayan, matbaalar arasında hayatı geçen biri nasıl olur da böyle konuşur diye düşündüm.

Konuşmayı aynen aktarıyorum...

''Gazeteciliğin esası halkın haber alma hakkıdır. Bu hakkı tv ile gazete ile internet medyası ile karşılayabiliriz. Hayat öyle bir hız aldı ki anında öğrenme talebi oluştu. Şimdi tartışmada odak noktası ticari oldu. Biz haber üretiyoruz bunlar da bedava alıp kullanıyor diyorlar. Zannedersiniz ki çok özel haberler yapıyorlar da birileri de alıp bunları çalıyor.''

Evet haber almak herkesin hakkı. Ama emek de yapanın hakkı.

Konu, internet medyasının gazete haberlerini birebir alıp yayınlamasıydı. Belki onlar da abartılı davrandı evet. Ama bir gazetecinin, meslektaşlarına yönelik ''zannedersiniz ki çok özel haber yapıyorlar'' sözü çok ağır oldu.

Ey Avni Özgürel... Gazeteciler artık özel haber yapamıyorsa, bu onların değil, sizlerin suçu. Yıllarca genel yayın yönetmenlerine, iktidarlara, güç kimdeyse onlara yanaşmaktan, onların dediklerini yapmaktan bir şey üretemez hale getirdiniz emekçileri.

Şöyle bir geçmişe bakıyorum da, Adınızı yazdığımda karşıma beni heyecanlandıracak hiçbir şey çıkmıyor. önce siz bugüne de Türkiye'ye, gazeteciliğe ne kazandırdınız onu bir deyiverin de ondan sonra gecesini gündüzüne katan emekçilere laf söyleyin.

Bir yanlışı düzeltmeye çalışırken, bir başka yanlış yapmayın. Nereden geldiğinizi unutmayın... Unutmayın ki, siz medyaya saygı duymazsanız, kimse duymaz...