Avni Özgürel...

Avni Özgürel... Yılların gazetecisi. Radikal'de yazıyor. Şimdilerde internet medyasına da el atarak hayatını idame ettiriyor.

Siyaset Meydanı'nda sosyal medyanın tartışıldığı programda söyledikleri, bir gazeteci olarak beni hem şaşırttı hem de şoka soktu.

Yıllarını bu mesleğe veren, mürekkep yalayan, matbaalar arasında hayatı geçen biri nasıl olur da böyle konuşur diye düşündüm.

Konuşmayı aynen aktarıyorum...

''Gazeteciliğin esası halkın haber alma hakkıdır. Bu hakkı tv ile gazete ile internet medyası ile karşılayabiliriz. Hayat öyle bir hız aldı ki anında öğrenme talebi oluştu. Şimdi tartışmada odak noktası ticari oldu. Biz haber üretiyoruz bunlar da bedava alıp kullanıyor diyorlar. Zannedersiniz ki çok özel haberler yapıyorlar da birileri de alıp bunları çalıyor.''

Evet haber almak herkesin hakkı. Ama emek de yapanın hakkı.

Konu, internet medyasının gazete haberlerini birebir alıp yayınlamasıydı. Belki onlar da abartılı davrandı evet. Ama bir gazetecinin, meslektaşlarına yönelik ''zannedersiniz ki çok özel haber yapıyorlar'' sözü çok ağır oldu.

Ey Avni Özgürel... Gazeteciler artık özel haber yapamıyorsa, bu onların değil, sizlerin suçu. Yıllarca genel yayın yönetmenlerine, iktidarlara, güç kimdeyse onlara yanaşmaktan, onların dediklerini yapmaktan bir şey üretemez hale getirdiniz emekçileri.

Şöyle bir geçmişe bakıyorum da, Adınızı yazdığımda karşıma beni heyecanlandıracak hiçbir şey çıkmıyor. önce siz bugüne de Türkiye'ye, gazeteciliğe ne kazandırdınız onu bir deyiverin de ondan sonra gecesini gündüzüne katan emekçilere laf söyleyin.

Bir yanlışı düzeltmeye çalışırken, bir başka yanlış yapmayın. Nereden geldiğinizi unutmayın... Unutmayın ki, siz medyaya saygı duymazsanız, kimse duymaz...

Yolun açık olsun tayyar...

Akp'nin, (gbyp) genel başkanı yüceltme ve pohpohlamadan sorumlu milletvekili Şamil Tayyar, yine kendinden bekleneni yaptı ve Suriye krizi ile ilgili enterasan bir cümle kurdu...

Tezkerenin geçmesiyle hayli mutlu olduğu gözlenen ve savaşı Call Of Duty sanan Tayyar, Şam'a varış süresini açıkladı..

Astronomik verileri bir bir hesaplayan Tayyar, sonunda 3 saatte Şam'a varılacağını açıkladı... Tepkiler gecikmedi. ilahiyatçılar ikiye bölündü... Şamil Tayyar'ın 3 saatte gidemeyeceğini, güneşin doğuşu ve batışıyla ilgili hesaplarının yanlış olduğunu, 28 dakikalık bir oynama olacağını söyledi.

Hak veren ilahiyaçılarsa, bizler yıllardır aynı formülü uyguluyoruz ve Tayyar'ın dediği doğrudur. Hsaplamada hata yoktur. 3 saatte Şam'da olunur açıklaması yaptı..

Farklı açıklamalar sonrası kafası karışan halk, noluyor, Şam arasına yeni yollar mı yapıldı bizim haberimiz yok demeye başladı..

İktidarın yeni duble yol çalışmasına başlamasıyla Tayyar'ın rüyası gerçekleşmek üzere... Eğer bu hızda giderse 7,5 ay sonra Akçakale'den Şam'a direkt duble yol tamamlanmış olacak..

İşte o zaman, Şamil Tayyar ve saz ekibi, Bastı mı gaza 3 saatte Şam'da... O zaman bize ne demek düşer..

Yolun açık olsun Tayyar...

Yurtta Sulh, Cihanda Sulh...

Nerden nereye... Başbakan Erdoğan'ın literatüre soktuğu naçizane söz dizimi...

Her defasında geçmişle hesaplaşmasıyla tanıyoruz kendilerini... Her konuşmasında Cumhuriyetle olan sorununu bir şekilde ortaya koyuyor. Ya 10. Yıl Marşı'na söz söylüyor, Türkiye'nin demir ağlarla örülmediğini iddia ediyor...

Ya da Atatürk'ün halefi İnönü'ye laf söylüyor, onu eleştiriyor. 1940'larla 50'lerle günümüzü bir tutuyor. Cami diyor, ahır diyor, darbe diyor... Diyor da diyor...

Aslında amaç belli Atatürk.. Ama şimdilik tutuyor kendini...

Bugünlerde de bir söz çıkardı ortaya... ''Hazır ol cenge istiyorsan sulhu salah''...

Appius Claudius, Horatius, Livius ve Senaca’nın olduğu ileri sürülen bu söz, Cicero’nun yapıtlarında “Qui desiderat pacem, praeparet bellum” yani “Barışı isteyen, savaşı göze alır” biçiminde yer almaktadır.

Şimdilerde Başbakan Erdoğan'ın dilinde... Ulu önder Mustafa Kemal Atatürk'ün ''Yurtta Sulh Cihanda Sulh'' sözünün üstüne çizercesine bu sözü dile getiriyor artık...

Eee haliyle Suriye'yle savaşın eşiğine gelinmiş olması sonrası başka ne beklenirdi ki... Kurucusuna ssövülen bir ülkede kurucunun söylediği sözün üzeri  elbette çizilir.

Artık barış değil, savaş zamanıdır çünkü... Birileri istiyor diye çünkü. Mezhep farklılığı için çünkü...

Evet nerden nereye geldik... Tüm dünyaya barış söylemiyle örnek olan bir liderden, savaşı özendiren bir lidere...

Burdan bir öneride benden olsun. Babamın kolundaki dövmede yazıyordu.

''Barış için savaş''...

Baransu'ya...

Biliyorsunuz El Arabiya Gazetesi geçenlerde Hatay'da ölen pilotlarımızla ilgili belge (kağıt parçası) açıkladı... İddiaya göre Suriye, pilotlarımızı sağ buldu, sorguladı, ardından öldürdü ve enkaza geri bıraktı.

Tabii bunu duyan akıllı gazeteciler hemen atladı. Suriye şunu yaptı, bunu yaptı. Hatta bunun mümkün olabileceği söylendi..
Onlardan biri de ordinaryüs gazeteci Mehmet Baransu. Twitter hesabından, önce kendini övdü övdü bitiremedi. Ben şöyleyim, böyleyim dedi durdu. Uzman ya kendisi ardından şunu dedi; Profesyonel bir dalgıca sorarsanız, size, bir kişinin öldükten sonra nasıl kurşun gibi deniz altına inebileceğini anlatır.
Yani demek istediği, Suriyeliler öldürdü, ardından da enkaza hoooop attı, pilotlarımız da oraya nokta atışı gibi yerleşti.
Dediğini yaptım, profesyonel bir balıkadama sordum, böyle bir şey mümkün mü dedim.

Aynen aktarıyorum...

Ölen bir kişi ancak ayağına ya da vücuduna bir şey bağlarsanız, batabilir.
Ölen bir kişinin hiçbir engele takılmadan metrelerce inmesi mümkün değil. Çünkü bin 300 metrelik bir derinlikte en az 20 kadar değişik akıntı bulunur. O nedenle cesetlerin direkt olarak inmesi söz konusu olamaz, mutlaka bir engele takılmaları olağandır.

Bırakın o kadar derinliği 20 metreden bir taşı bile deniz dibine koyduğunuz tenekeye isabet ettiremezsiniz.
Bir de örnek verdi balıkadam büyüğümüz. Karadeniz'de U-21 denizaltısını denize indirmek isteyen ekibin amacı 300 metreydi. Ancak öylesine akıntı vardı ki, batırma işlemi 20 küsür metrelerde son buldu.
Zaten Suriye'nin de böyle bir teknolojiye sahip olma ihtimali yok diye de ekledi... 
Hatırlarsınız Türkiye'nin bile o derinlikte bir şey bulma gücü yok. Sağolsunlar Amerikalılar yardım etti de, pilotlarımızı bulabildik.

Uzun lafın kısası. Ağzı olan konuşuyor diye bir söz vardır. Bilirkişi olduğunu, her şeyi bildiğini sanan bu kişilere de insanların gözü kapalı inanması kötü.

Araştıran bir Türkiye, bu gibi insanların boş laflarını günyüzüne çıkaracaktır elbet.

             

Neşet Usta'ya...

Boşuna dememişler her ölüm erken ölüm diye... Neşet Usta'nın da öyle oldu... Daha çok şeyler verecekken göçüp gitti.

Boşuna demezler Allah sevdiği kulunu erken alır diye. Neşet Ertaş'ı da aldı yanına... Nur içinde yat...

Alçakgönüllüydü... Öyleydi gerçekten... Vatanına yeniden döndükten sonra sevenleriyle buluşmaya başladı. Ve öyle bir buluşmada ben de vardım... 6 yıl önceydi.. Atv Haber'de, Neşet Baba'nın küçük bir belgeselini hazırlama görevi aldım...

Çok heyecanlıydım, Her türküsüyle gözyaşlarımı tutamadığım büyük ustayla tanışacaktım...

Harbiye açık Hava Tiyatrosunda kapıda karşıladı bizi.. Kulise geçtik... Odası vardı.. Şöyle bir bakındım etrafıma.. Ne koruma ordusu vardı etrafında ne de odasında meyve sepetleri, şampanyalar...

Sadeydi her şey... Ceketi üstündeydi... Elinde de bağlaması... Çekime başladık... Tezenesini vurmaya başladı bağlamasına.. Gözleri kapalıyıd... Sadece o ana odaklanmıştı... Hayran hayran izledim onu...

Röportaj yaptık... Öyle ağdalı değildi sözleri... İçinden ne geldiyse konuştu... Sen toparlarsın artık dedi bana... Öyle yürekten konuşuyordu ki, mest olmuştum..

Sonra bağlamasıyla çıktı sahneye.. Binler ayakta alkışladı dakikalarca... Oturmadı yerine Neşet Baba, alkış bitene dek bekledi..

Söyledi de söyledi... Gönül dağı dedi, Yalan dünyayı mıh gibi işletti yüreğimize.. Neredesin Sen'le hüzünlendirdi, Zahidem'le ağlatıı... Bİr kaç dakika sonra ise göbek bile attırdı..

Ve o gün anladım ki; Neşet Baba'yı bir kez olsun dinleyen asla kötülük etmezdi, kimseye kıyamazdı... Ama o gün anladım ki; Neşet Baba'yı yüreğinizin kulağıyla dinlerseniz anlardınız...

Ve onu yüreğiyle dinleyen, asla kötülük düşünmezdi...

Nur içinde yat Neşet Usta... Emin ol ki, seni yüreğimle dinledim...

çocukluğumuzun masumiyeti...

Yeni eğitim yılı başladı...Kimi sancılı diyor, kimi olur böyle vakalar... Mini mini birlerle, büyük abiler sonunda beton blokların arasında tanıştı...
 
Başbakan Erdoğan, Denizli'ye gitti, açılışı horoz diyarından yaptı.Hayırseverlerin yaptırdığı İmam Hatip Lisesi açtı...
 
Kurdeleyi kesmeden önce kürsüdeydi... 28 Şubat'çılara çaktı... Niye kapattınız diye sordu. Cevabı da kendi verdi... Terörist yetiştirmiyor diye mi dedi...
 
Demek ki, düz liseler ya da benim gibi meslek liselerini seçenler terörist yetiştiren yuvalarda eğitim gördü. Allah'tan ana - baba düzgündü de iyi yetiştim biri olarak terörist olmadım. Benimle birlikte yüzlerce arkadaşım da...

Başbakan'ın açılışı imam hatiple yapması kendi tabanı için önemli bir mesaj... İşini yürütmek isteyenler için de... Hatta çocuklar için de... Başbakan buraya kadar gelip imam hatip açıyorsa, bu okullar iyidir düşüncesi salık verildi haliyle..

Bizim çocukluğumuzda vardı imam hatip... Hiçbir sorun da yoktu.. Arkadaşlarımız giderdi, bize de terörist gözüyle bakmazdı hiçbiri..

Yaz aylarında okul kapandı mı, alevisi-sünnisi mahalle camiine giderdik kuran kursuna... Eee tüm çocuklar oraya gittiği için yalnız kalmak istemezdi kimse... İdeolojik değildi gitme amacı, eğlenmekti, kuran öğrenmekti...

Camiden çıkılır, yine tüm zıpırlıklar yapılırdı... Küfürler de edilirdi. Kimse günah evladım dinde yok, haşa kafir misiniz siz, ne ayıp müslüman böyle yapar mı demezdi... Çünkü zorla değildi, yürekle giderdik camiye, kuran kursuna..

Ama şimdi her şeyi tekellerine aldılar... Giden bizden, gitmeyen sizden diyorlar... Aileler ya korkularından ya da mecburiyetten gönderiyorlar... Gitmeyen dışlanmasın istiyorlar... Şimdi seçmeli dersler için böyle olacak. Kuran ya da Hz. Peygamber'in hayatını seçmeyenler kendilerini yabancı hissedecek..

Çocukluğumuzun masumiyetini aldılar çünkü bizden....

nereye kadar...

Ne zaman ülkede acılar artsa, ne zaman işler kötüye gitse, Başbakan Erdoğan çıkıyor ekrana, ağzına geleni söylüyor. Ama bu öyle böyle sözler değil. Nefret kusuyor adeta.

Daha bugün Denizli'de İmam Hatip açılışında dilinden dökülenler, nefretin tam karşılığıydı. İmam Hatipleri kapatan zihniyete yüklendi aklı sıra.

Yüklendi ama sözlerinin nereye gideceğini düşünmeden. İmam Hatipler terörist yetiştirmediği için mi kapattınız dedi.

Vay vay vay... Binlerce okulda milyonlarca veli, terörist yetiştirmek için başka okullara gönderdi demek ki çocuğunu. Düz lise, anadolu lisesi, özel lise, meslek lisesine gidenler aslında teröristlerin de ekmeğine yağ sürdü demek istiyor galiba.

Ey Başbakan, ülkede sorunlar aldı başına gidiyor. Analar hala ağlıyor... Teröristler ülkeyi kanla yıkamaya çalışıyor. Sen gidiyorsun, eğitim yılının ilk günü okul açılışına. İyi güzel git tabi ama konuşma yaptığın yer bir okul bunu unutma.

Zaten dinleyenler de o okulun velileri değildir kesin, ordan burdan otobüslerle devşirmişlerdir oraya.. Her cümle sonrası alkış tufanı da cabası.

Bir eğitim yuvasında siyaset hep dilinde. ama kinle nefretle...

Nereye kadar Başbakan... Her köşeye sıkıştığında kömürle, ekmekle, bulgurla oylarını aldığın insanlara nefretini ve kinini boşaltmaktan vazgeç.

Açılışlarını yaptığın, (ki dünyanın hiçbir yerinde senin gibi bir başbakan durmadan tesis açmaz, açtığı tesiste de kendisine muhalefet edene küfretmez) yerlerde bırak siyaseti... Kusma içindeki kini, nefreti.

Gün gelir o kin ve nefret, boğar insanı...